“Hippies verzetten zich tegen de kapitalistische en materialistische maatschappij, die veel gebruik maakt van technologie. Deze leidde volgens de hippies enerzijds tot onnatuurlijkheid, kunstmatigheid en milieuvervuiling”
De meeste hippie jongeren kregen naarmate ze ouder werden andere interesses, pasten zich weer aan de ‘burgermaatschappij’ om carrière te maken, weer naar school te gaan, hoewel er nu nog steeds enkele, inmiddels vergrijsde en overjarige, ‘diehard’ hippies zijn. Maar de kapitalistische en materialistische maatschappij en milieuvervuiling van toen hebben we nu nog steeds, maar van de hippies zelf vernemen we nog maar weinig of niets. Het activisme, protesteren en demonstreren van jongeren (uit jeugdculturen), stagneert vanaf de jaren ’80. Eerder waren bij de jeugdculturen de idealen belangrijk, maar later is dit veranderd en is alleen nog de identiteit en muziek belangrijk.
Vroeger: “Vredesdemonstraties, de brede maatschappelijke discussie over milieu, protestblokkades bij Shell en kerncentrale Dodewaard, krakersrellen, inbraken bij ministeries, harde acties van kleine groepen als AMOK en Onkruit, massaal protest tegen kruisraketten: het lijkt wel of de Nederlandse bevolking in de jaren tachtig gehuld was in een linkse nevel van maatschappelijk protest en rebellie.” (bron: Trouw; De verdieping, 23 augustus 2008)
In de jaren tachtig wel want toen hadden de mensen te kampen met grote werkloosheid, loonsverlagingen, uitkeringsverlagingen, de Britse mijnwerkersstaking en ambtenarenstakingen (No future). Er was sprake van verzet tegen het gezag: van ouders en van de overheid. Aanvankelijk was dat idealistisch, flower power: “Make love, not war”. Later kroningsrellen (geen woning, geen kroning) op 30 april 1980 waren voor velen het eerste breekpunt om uit die vreedzaam begonnen beweging te stappen. Diehards als Duyvendak gingen nog een paar jaar door.
Er bestonden veel actiegroepen hieronder een paar voorbeelden:
• antimilitaristische actiegroep Onkruit: Onkruit richt zijn acties tegen het leger, kernwapens en de wapenindustrie in het algemeen: “Nederlandse bedrijven in Irak”, de “Joint Strike Fighter”, “kernwapens in Nederland”, “militaire objecten in Nederland” en “deelnemers UDT wapenbeurs”.
• De Revolutionaire Anti-Racistische Actie (RaRa): is een Nederlandse pressiegroep waarvan haar daden door de Binnenlandse Veiligheidsdienst als ‘politiek gewelddadig activisme’ werden omschreven. De RaRa was fel tegen het apartheidsregime in Zuid-Afrika en eiste dat SHV zich daar zou terugtrekken. De eerste aanslag werd gepleegd op 17 september 1985 op het Makro-filiaal in Amsterdam (Duivendrecht), de vestiging brandde helemaal uit. In totaal werden er vijf aanslagen op Makro-filialen gepleegd. Nadat op 19 januari 1987 de Makro in Nuth in vlammen was opgegaan, besloot SHV zich terug te trekken uit Zuid-Afrika. Ook Shell was regelmatig het slachtoffer van RaRa, tientallen Shell-stations werden aangevallen, waarbij onder meer gebruik gemaakt werd van fosforbommen
• AMOK: werd in 1983 opgericht door mensen afkomstig uit de Bond van Dienstplichtige Militairen (BVD), een linkse antimilitaristische organisatie die vooral actief was binnen de soldatenvakbond VVDM. Later volgde een fusie met de Vereniging Dienstweigeraars. De Golfoorlog in 1990-91 betekende nog meer veranderingen.
Nu: Jongeren worden erg weinig bij politiek betrokken en als dat wel eens gebeurd, bijvoorbeeld als de overheid de urennorm willen verhogen naar 1040 uren in het jaar, zie je ze wel in actie komen. Zelfs de scholieren in Stadskanaal kwamen, toen ze hoorden van de verhoging van de urennorm, in actie. Ook als er gedreigd wordt dat de basisbeurs word afgeschaft zie je ze in actie komen.
Vroeger deden mensen niet alles wat hun verteld werd en beten ze van zich af. De jeugd heeft een eigen mening, een eigen stem wat ze willen vertegenwoordigen en toen deden ze dat ook. En negen van de tien keer komt deze mening niet overeen met die de volwassenen binnen de samenleving hebben.
Tegenwoordig zie je dit afzetten nog maar nauwelijks. Misschien komt dat omdat de jeugd het wel goed heeft maar dan vraag ik me nog steeds af waarom we altijd zo klagen? Vroeger had je sociale onrust, nu is er wel een toekomst. Maar ik denk ook dat de jeugd qua politiek minder goed op de hoogte is als vroeger, ze worden er minder bij betrokken en gaan er daarom niet tegen in.
Ik vind binnen een jeugdcultuur afzetten erg belangrijk. Vroeger was de pluriformiteit veel heftiger, er waren veel meer jeugdculturen als nu. Alle jeugdculturen beginnen een beetje in elkaar over te lopen. Jeugdcultuur gaat inmiddels niet meer om de idealen maar om de eigen identiteit. En door het steeds meer op elkaar lijken en door het minder worden van jeugdculturen, daalt de pluriformiteit in de samenleving. Dit zorgt vooral dat het erg saai wordt binnen een samenleving omdat steeds meer mensen hetzelfde denken en zich ook niet meer afzetten. Ik ben er niet voor dat mensen met stenen gaan gooien of geweld gebruiken maar ze mogen best voor hun mening uitkomen. Ik vind verschil binnen een samenleving erg belangrijk.
Door: Jeroen B.
